Συνέντευξη με τον Παναγιώτη Κοντογιάννη

Συνέντευξη με τον Παναγιώτη Κοντογιάννη

Για την πρώτη συνέντευξη του ioanninabasket.gr διαλέξαμε έναν Θεσσαλονικιό, ο οποίος πέρασε αρκετά χρόνια της προπονητικής του καριέρας στην πόλη μας και προσέφερε πολλά στις ομάδες και τους παίκτες με τους οποίους συνεργάστηκε. Έχει μερικούς μήνες που έφυγε από τα Γιάννενα για να συνεχίσει την επαγγελματική του πορεία στην Αθήνα, αλλά παρακολουθεί τα μπασκετικά δρώμενα στην πόλη μας ανελλιπώς και έχει άποψη για όλα.

Όποιον κι αν ρωτήσεις στα Γιάννενα για τον coach Κοντογιάννη θα ακούσεις τα καλύτερα για το ήθος, την αξιοπρέπεια και την προσωπικότητά του. Αναμφίβολα έχει αφήσει το μπασκετικό του στίγμα στην πόλη. Εμείς τον αναζητήσαμε και αυτός με μεγάλη ευχαρίστηση μοιράστηκε μαζί μας τις σκέψεις του για το γιαννιώτικο μπάσκετ και όχι μόνο.

(Σημ. Η συνέντευξη παραχωρήθηκε στις 20/2/2017)

1. Που βρίσκεσαι, τί κάνεις αυτή τη χρονική περίοδο;

Από το καλοκαίρι, επέστρεψα στην Αθήνα και είμαι προπονητής στην ΕΝΩΣΗ ΤΡΑΧ.-ΔΙΑ ΑΛΙΜΟΥ, ενώ τον τελευταίο μήνα ανέλαβα και το ΠΑΓΚΡΑΤΙ, σε μια πολύ δύσκολη στιγμή, γι’ αυτήν την ιστορική ομάδα και ελπίζω να τα καταφέρω.

2. Πότε ήταν η πρώτη και πότε η τελευταία φορά που προπόνησες Γιαννιώτικο Σύλλογο;

Βρέθηκα στα Γιάννενα, για πρώτη φορά το 1982, στην αρχή της καριέρας μου και ήταν μια πολύ δύσκολη απόφαση γιατί άφησα τη θέση του βοηθού στον ΑΡΗ, που είχα με τον Ίβκοβιτς και θα συνέχιζα με τον προπονητή και φίλο μου Ιωαννίδη και προτίμησα τον ΑΓΣΙ. Μια απόφαση που ακόμα τη συζητάμε εάν ήταν σωστή ή λάθος, αλλά θέλω να πω, οτι η γνωριμία μου με την τότε διοίκηση των Αφών Μπαλτογιάννη, ήταν καθοριστική για την απόφασή μου και πραγματικά είμαι χαρούμενος που γνώρισα και δούλεψα με όλους αυτούς τους ανθρώπους της τότε διοίκησης του ΑΓΣΙ, ήταν τιμή και βεβαίως υπήρχε και μια πολύ ταλαντούχα ομάδα, με παίκτες που στην συνέχεια κάνανε καριέρα σε ομάδες της Α1. Τελευταία ομάδα, που προπόνησα είναι και πάλι ο ΑΓΣΙ, πρίν 3 χρόνια, την χρονιά που παίξαμε στον τελικό της Α ΕΣΚΑΒΔΕ με τον ΑΙΟΛΟ ΑΣΤΑΚΟΥ.

3. Τι καλό και τι κακό έχεις να θυμάσαι από την παραμονή σου στα Γιάννενα;

Στα Γιάννενα έκανα πολλές φιλίες, που κρατάνε χρόνια τώρα και αυτό είναι πολύ σημαντικό για μένα και βεβαίως τα πολύ πετυχημένα μπασκετικά χρόνια, που συνοδεύτηκαν με ανόδους, αλλά και με τη βοήθεια στην ανάδειξη σημαντικών καλαθοσφαιριστών για το Ελληνικό μπάσκετ. Όσο για κακές στιγμές, θέλω να πω, ότι με πίκρανε η συμπεριφορά κάποιων, τον τελευταίο χρόνο, αλλά δε μπορεί να αλλάξει την αγάπη μου για την πόλη και τους ανθρώπους της.

4. Μπορούν τα Γιάννενα να υποστηρίξουν μία ομάδα μεγάλης Εθνικής κατηγορίας;

Είναι σίγουρο, ότι τα Γιάννενα θα έπρεπε να εκπροσωπούνται στις δύο μεγαλύτερες Εθνικές Κατηγορίες και ποτέ κάτω από την Α2, μια πόλη με 150 χιλιάδες κατοίκους και με τέτοια μπασκετική υποδομή και προϊστορία.

5.Τι χρειάζεται το μπάσκετ για να πρωταγωνιστήσει σε μια επαρχιακή πόλη; Είναι μόνο οι υποδομές και τα χρήματα στα οποία όλοι αναφέρονται;

Το πρώτο που χρειάζεται είναι γήπεδο, τουλάχιστον 2000 θέσεων. Τόσο το ΕΑΝΚΙ, όσο και το καινούργιο κλειστό, στο Πανηπειρωτικό, είναι πολύ μικρά για ομάδα υψηλών απαιτήσεων. Ο κάθε επενδυτής που θέλει να βάλει χρήματα για να στηρίξει μια ομάδα, το πρώτο που βλέπει είναι τα διαρκείας που μπορεί να διαθέσει και τα εισιτήρια. Σκέψου τη διαφορά, μεταξύ 100 και 400 διαρκείας ή τα 500 με τα 2000 εισιτήρια και μάλιστα επί 15 αγώνες, είναι τεράστια διαφορά. Άρα λοιπόν το πρώτο πράγμα είναι το ΓΗΠΕΔΟ, υποδομές υπάρχουν εδώ και πολλά χρόνια στην πόλη. Ίσως χρειάζεται πιο ποιοτική δουλειά και μια καλύτερη επιλογή των ταλέντων που θα προωθηθούν, αλλά το πιο βασικό είναι η ύπαρξη μιας δυνατής ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ που θα δημιουργήσει ένα προϊόν ελκυστικό για τους φίλους του μπάσκετ στην πόλη, ώστε να γίνει πόλος έλξης και να ενώσει το υπάρχον δυναμικό του μπάσκετ που βρίσκεται εν ύπνω αν και είναι πολύ ισχυρό. Δημιουργήθηκε το εργασιακό πρωτάθλημα, μπράβο σ’ αυτούς που είχαν την ιδέα και εκατοντάδες αθλητές και φίλοι του μπάσκετ βρήκαν μια διέξοδο ενασχόλησης με αυτό που αγαπούν.

6. Παρακολουθείς την πορεία των Γιαννιώτικων ομάδων στα πρωταθλήματά τους; Τι γνώμη έχεις για αυτές;

Πάντα παρακολουθώ το Γιαννιώτικο Μπάσκετ και μπορώ να πω, ότι κανείς δεν πρέπει να είναι ευχαριστημένος από την εικόνα του. Περίμενα ότι ο ΒΙΚΟΣ μετά την άνοδο του, στην Γ΄ Εθνική, θα έδινε μια νέα δυναμική στο μπάσκετ της πόλης, κάτι που δεν έκανε. Ο ΑΓΣΙ θέλει ανανέωση, τα παιδιά που κουβάλησαν την ομάδα, εδώ και πολλά χρόνια, μεγάλωσαν και κουράστηκαν. Θα πρέπει να δημιουργήσει καινούργια ομάδα ο ΑΓΣΙ, κάτι που έχει κάνει με επιτυχία πολλές φορές στο παρελθόν. Το ΙΒC δείχνει να έχει καινούργιες ιδέες, έχει αξιόλογα στελέχη και ίσως υπάρξει μια καλή εξέλιξη. Θα ήθελα να πω, ότι το βασικό είναι, να ενωθούν οι περισσότερες, αν όχι όλες οι δυνάμεις του μπάσκετ στα ΓΙΑΝΝΕΝΑ σε μια ομάδα που θα διεκδικήσει τη θέση που αρμόζει στην πόλη στο χώρο του μπάσκετ. Τα Γιάννενα, ήταν η μητρόπολη του ΜΠΑΣΚΕΤ στην ΗΠΕΙΡΟ και τώρα βλέπουμε ότι το μπάσκετ έχει πάει σε άλλες πόλεις, αυτό, εμένα τουλάχιστον με ενοχλεί.

7. Ποιους παίκτες έχεις να θυμάσαι από την προπονητική σου καριέρα στα Γιάννενα; Ποιά η πιο σημαντική σου στιγμή;

Μη με ρωτάς ποιούς παίκτες θυμάμαι ή ξεχώρισα. Είχα την τύχη να συνεργαστώ και να δουλέψω με καταπληκτικά παιδιά και πολύ καλούς παίκτες, που τίμησαν την πόλη, την ομάδα τους και εμένα. Πράγματι, σας θυμάμαι όλους έναν έναν και η αγάπη μου θα είναι παντοτινή, για όλους σας!!

Σημαντικές στιγμές υπήρξαν πολλές. Νομίζω πάντως, ότι η περίοδος 1991-93 ήταν καταπληκτική. Ανεβάσαμε την ομάδα, δημιουργήσαμε την ακαδημία και το καμπ. Κατακτήσαμε όλα τα πρωταθλήματα της ΕΣΚΑΒΔΕ και βάλαμε τις βάσεις για τα επόμενα 15-20 χρόνια στο μπάσκετ. Έχω πολλές καλές αναμνήσεις τόσο από τον ΑΓΣΙ, όσο και από τον ΚΡΟΝΟ. Ίσως η νίκη-άνοδος μέσα στο Αιγάλεω να ήταν η πιο σημαντική στιγμή.

8. Θα επέστρεφες στα Γιάννενα; Υπό ποιες προϋποθέσεις;

 Όχι, δε θα ήθελα να επιστρέψω στα Γιάννενα σαν προπονητής, νομίζω ότι ο κύκλος μου έκλεισε. Το ξέρεις ότι θα παρακολουθώ τις εξελίξεις, θα γκρινιάζω πάντα και θα βοηθάω όπου μπορώ. Εξάλλου υπάρχουν πλέον Γιαννιώτες προπονητές πολύ αξιόλογοι που θα μπορούσαν να δουλέψουν και εκτός Ιωαννίνων εάν το ήθελαν. Εξάλλου, εσύ ξέρεις έφυγα στεναχωρημένος από τα Γιάννενα, δε θα γυρίσω.

9. Ποιές είναι οι σημαντικότερες στιγμές της προπονητικής σου καριέρας; 

Καλή ερώτηση, δεν ξέρω τι να απαντήσω. Ήταν σημαντικό στο ξεκίνημα μου να δουλέψω με τον Ιβκοβιτς, από εκεί και πέρα υπήρξαν πολλές σημαντικές στιγμές στην καριέρα μου, τόσο στα Γιάννενα, όσο στην Αθήνα και την Θεσσαλονίκη. Θυμάμαι μεγάλες νίκες με τον ΒΑΟ και τον Ήφαιστο στην Ξάνθη, τρομερή πορεία με την ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ. Ήταν πολλές και πάντα είναι στιγμές που μένουν και τις θυμάσαι για πάντα και δεν είναι πάντα τα πρωταθλήματα. Το μπάσκετ έχει πολλές ομορφιές, απλά πρέπει να μπορείς να τις ζεις.

10. Τι έχεις αλλάξει στο τρόπο προπόνησης με το πέρασμα των χρόνων; Τι σου λείπει από το παρελθόν και τι σε ενθουσιάζει από το παρόν;

Είμαι πάνω από 30 χρόνια προπονητής. Όλα αυτά τα χρόνια, ακόμα και τώρα, ενημερώνομαι για τις εξελίξεις στο μπάσκετ. Πάντα υπάρχουν νέες ιδέες, το μπάσκετ εξελίσσεται και αν δεν το παρακολουθείς από κοντά το χάνεις. Έχουν αλλάξει όλα εκτός από τα βασικά, θα πρέπει να προπονούνται όλοι οι παίκτες σε όλη την καριέρα τους. Δε μου λείπει τίποτε και είμαι πολύ χαρούμενος που επέστρεψα μετά από 8 χρόνια στην Αθήνα και το μπάσκετ με υποδέχτηκε θετικά.

11. Μαθαίνουν καλύτερο μπάσκετ τα παιδιά σήμερα;

Σήμερα υπάρχουν σε κάθε πόλη ακαδημίες μπάσκετ με προπονητές με πλούσιο ασκησιολογιο. Ωστόσο, θα έπρεπε να γίνεται επιλογή των ταλέντων και ειδική δουλειά με αυτά, να υπάρχει γυμναστής και το πιο βασικό, να τα βάζουν να παίξουν. Πολλές φορές οι προπονητές δε βάζουν τα νέα παιδιά να παίξουν αλλά αν δεν παίξουν δε θα γίνουν ποτέ παίκτες.

12. Είναι η Ελληνική (τακτική, άμυνα και μπροστά…βλέπουμε) μία σύγχρονη σχολή μπάσκετ;

Το Ελληνικό Μπάσκετ είναι από τα κορυφαία στην Ευρώπη. Οι Έλληνες προπονητές είναι ενημερωμένοι σε όλα τα θέματα του μπάσκετ και όποιοι βγήκαν εκτός Ελλάδος πέτυχαν. Πιστεύω, ότι το μπάσκετ είναι το ίδιο σε όλο τον κόσμο, εκτός ΝΒΑ, απλά το Ελληνικό Μπάσκετ έχει κάτι που το βρίσκεις μόνο στους Γιουγκοσλάβους. Γενικά, έχει συναίσθημα, έχει τσαγανό, έχει γαμώτο, έχει τσατίλα, πράγματα που δεν τα βρίσκεις στους άλλους λαούς και αυτά κάνουν το Ελληνικό Μπάσκετ διαφορετικό, πιο αποτελεσματικό και μη αντιγράψιμο.

13. Είναι το παν το pick&roll;

Το PnR είναι η πιο μοντέρνα έκφραση της επίθεσης και δημιουργεί πολλά προβλήματα στην άμυνα, αλλά δεν είναι μόνο αυτό και για να το παίζει μια ομάδα πρέπει να έχει παίκτες που να ξέρουν να το διαβάσουν και να το παίξουν. Επίσης, θα πρέπει να ξέρει και ο προπονητής να το διδάξει. Δεν είναι εύκολο παιχνίδι, γιατί πρέπει να βλέπεις τι κάνει η άμυνα και να αντιδράς κατάλληλα. Αυτή τη στιγμή στα Γιάννενα, νομίζω, ότι μόνο ο Μουζακίτης διαβάζει άριστα το pick&roll.

14. Ποιο είναι το πιο συχνό διαιτητικό λάθος που αντιμετωπίζεις;

Οι διαιτητές είναι ένα αναγκαίο κακό για το μπάσκετ. Πάντα τους ξεχώριζα σε αυτούς που έχουν παίξει μπάσκετ και στους Αμπάσκετους. Οι δεύτεροι είναι επικίνδυνοι, δεν ξέρουν τι είναι βήματα ή τι είναι φάουλ γιατί ποτέ δεν τα έχουν κάνει οι ίδιοι.

15. Ποιους Έλληνες προπονητές ξεχωρίζεις και γιατί;

Από την νέα γενιά προπονητών, νομίζω ότι ο Μπαρτζώκας, ο Σφαιρόπουλος και ο Ιτούδης θα κυριαρχήσουν τα επόμενα χρόνια. Είναι γνώστες του αντικειμένου, σοβαροί, πειθαρχημένοι, κάνουν καλές επιλογές παικτών και ξέρουν να κρατούν ισορροπίες στις ομάδες τους.

16. Υπάρχει ένα ρητό που λέει πως η σκληρή δουλειά νικάει το ταλέντο όταν το ταλέντο δε δουλεύει αρκετά σκληρά. Ισχύει στο μπάσκετ; 

Έτσι είναι, πρέπει το ταλέντο να συνδυάζεται με νοοτροπία και δουλειά. Πολλές φορές, νέα παιδιά με ταλέντο δε δουλεύουν όσο πρέπει και έρχεται κάποια στιγμή που κάποιος δουλευταράς, όπως λέμε, τον ξεπερνάει. Εκεί είναι η δουλειά του προπονητή, που πρέπει να κάνει το ταλέντο και δουλευταρά, αλλιώς χάσανε και οι δύο.

17. Ποιά είναι η μεγαλύτερη ανταμοιβή για έναν προπονητή;

Πιστεύω, ότι η μεγαλύτερη ανταμοιβή είναι η αναγνώριση της δουλειάς του, ειδικά όταν περάσουν τα χρόνια. Ένα ευχαριστώ, ένα χαμόγελο είναι πολύ σημαντικά. Ξέρεις, δεν είναι εύκολη δουλειά, έχει πολλές πίκρες, πολλά ξενύχτια, πολλές ώρες δουλειάς στο σπίτι και στο γήπεδο. Έχει άγχος, έχει απογοητεύσεις, πολλές φορές είσαι η ασπίδα της ομάδας, όλα πέφτουν επάνω σου.

18. Πόσο χρόνο χρειάζεται ένας προπονητής για να παράγει έργο σε μια ομάδα; 

Κοίτα, δεν είναι εύκολο να απαντήσω. Υπάρχουν προπονητές που δουλεύουν σε επαγγελματικές ομάδες, εκεί πρέπει να κάνεις σωστή επιλογή παικτών και να φέρεις το αποτέλεσμα. Σε ομάδες που είναι στην παραγωγική διαδικασία ή στο ενδιάμεσο θέλεις χρόνο, πρέπει να κάνεις αξιολόγηση του υλικού σου και να βελτιώσεις, πρώτα ατομικά τους παίκτες σου, να καλύψεις τα κενά με μεταγραφές ή να προωθήσεις νέα παιδιά. Δύσκολη δουλειά…

19.Ποιό είναι το πρώτο πράγμα που κάνεις όταν αναλαμβάνεις τα ηνία μιας ομάδας; 

Όταν πηγαίνεις σε μια νέα ομάδα, το πρώτο που κάνεις είναι να οργανώσεις το προπονητικό team, ποιός είναι ο βοηθός σου και ποιός ο γυμναστής, να φροντίσεις για την οργάνωση της προπόνησης και των υλικών που θα χρειαστείς και βέβαια να αξιολογήσεις την ομάδα σου και να φτιάξεις το πρόγραμμα όλου του έτους.

20. Ποιά είναι η τελευταία κουβέντα που λές στους παίχτες πριν βγουν στο γήπεδο;

Κάτι που θα το έχεις ακούσει και εσύ, ότι πέρα από τα συστήματα και την τακτική, αυτό που θα δώσει τη νίκη είναι ποιός τη θέλει πιο πολύ και αυτοί πρέπει να είμαστε εμείς. Επίσης, ότι θα πρέπει κάθε φορά να αποδεικνύουμε την αξία μας. Θέλω να κλείσω, λέγοντας ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους αυτούς τους παράγοντες που συνεργάστηκα τόσα χρόνια στα Γιάννενα και που μας συνδέει μια σχέση φιλίας και αγάπης. Πολλά χρόνια, ήταν ωραία και ελπίζω, ότι όλοι εσείς, τα παιδιά που περάσατε μέσα από τη Λιμνοπούλα να αναλάβετε τα ηνία του Γιαννιώτικου Μπάσκετ και να το οδηγήσετε στην κορυφή, όλα τα άλλα θα είναι λίγα. Ελπίζω να τα λέμε συχνά, καλή επιτυχία.

Powered by Spearhead Software Labs Joomla Facebook Like Button

Τελευταία Νέα

Τελευταία Νέα Μπασκετανθρωποι